Biografia Michał Wiśniewski ( ur. 1972-09-09 )

Michał Christian Wiśniewski (ur. 9 września 1972 w Łodzi) - polski piosenkarz, autor tekstów, aktor, przedsiębiorca, filantrop, prezenter telewizyjny i osobowość medialna. Założyciel i lider projektów muzycznych Ich Troje, Troje, Spooko, Red Head, Renia Pączkowska i Sweterek.

Reklama*

* - Reklama daje żyć stronie, więc nie krępuj się i klikaj jeżeli interesuje Cię oferta.

Od 1994 wokalista i lider zespołu Ich Troje, który założył wraz z Jackiem Łągwą. Z zespołem nagrał i wydał łącznie dziewięć albumów studyjnych: Intro (1996), ITI Cd. (1997), 3 (1999), Ad. 4 (2001), Po piąte... a niech gadają (2002), 6-ty ostatni przystanek (2004), 7 grzechów głównych (2006), Ósmy obcy pasażer (2008) i Pierwiastek z dziewięciu (2017). Za albumy Ad. 4Po piąte... a niech gadają otrzymali certyfikat diamentowej płyty za sprzedaż w ponad półmilionowym nakładzie. Z Łągwą wylansował przeboje, takie jak "Powiedz", "Zawsze z Tobą chciałbym być...", "Razem a jednak osobno", "Tango straconych" czy "Keine Grenzen - Żadnych granic". Zdobywcy nagrody publiczności podczas konkursu "Premier" w ramach 38. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, a także pięciu Superjedynek podczas kolejnych edycji festiwalu. Zdobywcy nagrody publiczności i Grand Prix 24. Festiwalu Krajów Nadbałtyckich w 2001. Dwukrotni reprezentanci Polski w Konkursie Piosenki Eurowizji (2003, 2006). W 2006 i 2007 odbyli trasę koncertową po USA i Kanadzie.

W latach 2000-2003 wokalista i lider zespołu Spooko, z którym nagrał i wydał dwa albumy studyjne: Spooko, to tylko płyta (2000) i Spooko, panie Wiśniewski (2003), który został sprzedany w nakładzie ponad 350 tys. egzemplarzy. W 2004-2005 wokalista i lider zespołu Red Head. W 2005 nawiązał współpracę z ukraińską drag queen Wierką Serdiuczką, z którą współpracował nad projektem Renia Pączkowska oraz nagrał i wydał album studyjny pt. 1, 2, 3... Próba mikrofonu.

Równolegle rozwijał się jako artysta solowy, wydał cztery albumy studyjne: Sweterek część 1, czyli 13 postulatów w sprawie rzeczywistości (2012), La Revolucion (2013), Nierdzewny / Remixed (2016) i Sweterek część 2, czyli 13 postulatów w sprawie miłości (2018). Drugą płytę promował teledyskami do singli "Piosenka jak pocałunek" i "Filiżanka", które były najczęściej oglądanymi wideoklipami w serwisie Onet.pl. Pierwszy i czwarty album solowy nagrał we współpracy z poetą i bardem Andrzejem Wawrzyniakiem.

Działalność Wiśniewskiego jest powszechnie komentowana w mediach, między innymi za sprawą skandali obyczajowych i jego kontrowersyjnego wizerunku, a także ujawniania szczegółów życia prywatnego, m.in poprzez telewizyjny reality show Jestem jaki jestem, który był emitowany przez stację TVN w latach 2003-2004. Uchodzi za jednego z najbardziej charakterystycznych polskich celebrytów. W 2006 zajął 1. miejsce w rankingu "100 najcenniejszych gwiazd polskiego show-biznesu" w rankingu magazynu "Forbes Polska".

Reklama*

* - Reklama daje żyć stronie, więc nie krępuj się i klikaj jeżeli interesuje Cię oferta.

Był głównym bohaterem filmu dokumentalnego Gwiazdor, zagrał też jedną z pierwszoplanowych ról w komedii kryminalnej Lawstorant i epizodyczną rolę w filmie Zamiana, jak również wystąpił w spektaklu kabaretowym Chory na Sukces. Prowadzi czynnie działalność charytatywną. Był jurorem, prowadzącym, uczestnikiem bądź bohaterem wielu telewizyjnych programów rozrywkowych oraz wziął udział w ogólnopolskich kampaniach reklamowych dla trzech dużych firm. Jest założycielem pierwszego klubu karaoke w Polsce i Polskiego Związku Pokera, którego jest prezesem, a także prowadził dom mody.

Wczesne lata

Jest starszym synem Andrzeja (1947-1986), artysty malarza, i Grażyny Wiśniewskich. Ma dwóch braci, Tadeusza Jakuba (ur. 1973) i Jarosława Marcina (ur. 1976), który jest synem Grażyny Wiśniewskiej z kolejnego małżeństwa.

Rodzice Michała Wiśniewskiego byli uzależnieni od alkoholu. Po ich rozwodzie w 1975 Michał zamieszkał z babcią ze strony ojca, Marianną, która zmarła w 1980. Po śmierci babci trafił do Domu Dziecka w Grotnikach, a następnie mieszkał w kilku rodzinach zastępczych. W 1986 spotkał się po latach rozłąki z ojcem, który dzień później, 11 września 1986, popełnił samobójstwo. Ojcu artysty poświęcony jest utwór zespołu Ich Troje, "Tango straconych".

W nastoletnim życiu przeprowadził się do Niemiec, gdzie mieszkała jego matka. Uczęszczał do niemieckiego gimnazjum i szkoły muzycznej, w której uczył się gry na fortepianie. Po roku edukacji wrócił do Polski wskutek kłótni z matką, z którą przez kolejne lata nie miał kontaktu. Pogodził się z nią w dorosłym życiu i pomógł pokonać chorobę alkoholową.

Po powrocie do Polski zamieszkał z ciocią ze strony ojca, Wiesławą, i podjął naukę w zawodowej szkole budowlanej. W młodości pracował w hurtowni cebuli w Łodzi, był monterem wysokościowym, prowadził własne biuro tłumaczeń. W 1990 próbował, jako jedna z pierwszych osób, wprowadzić w Polsce plastikowe karty rabatowe. Dokonał tego kilka lat później dzięki nawiązaniu współpracy z Instytutem Papierów Wartościowych w Monachium, wprowadzając karty dla Orbisu i Polskich Linii Lotniczych.

Działalność muzyczna

Kariera z zespołem Ich Troje

Mając 16 lat, zagrał Riffa Raffa w szkolnej inscenizacji musicalu Rocky Horror Picture Show w Niemczech. Po powrocie do Polski postanowił zrealizować nagrania kilku utworów musicalowych. W 1994 poznał Jacka Łągwę, z którym współpracował jako producent musicalu Wielki testament Françoisa Villona, w którym także zaśpiewał. Wraz z Łągwą założył w Łodzi pierwszy w kraju klub karaoke.

Zainspirowany coraz większą popularnością lokalu, wraz z Łągwą postanowili założyć zespół muzyczny. Do projektu, nazwanego Ich Troje, zaprosili Magdę Pokorę, którą poznali w klubie. Z zespołem, w którym wielokrotnie zmieniały się wokalistki, wydał łącznie dziewięć albumów studyjnych; Intro (1996), ITI Cd. (1997), 3 (1999), Ad. 4 (2001), Po piąte... a niech gadają (2002), 6-ty ostatni przystanek (2004), 7 grzechów głównych (2006), Ósmy obcy pasażer (2008) i Pierwiastek z dziewięciu (2017). Dwa wydawnictwa, Ad. 4Po piąte... a niech gadają, zdobyły certyfikat diamentowej płyty za sprzedaż w ponad półmilionowym nakładzie. Z debiutanckim singlem "Prawo", będącym interpretacją wiersza Prawo nieurodzonych Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, przez 16 tygodni zajmowali pierwsze miejsce na liście Muzycznej Jedynki. W 1997 po raz pierwszy wystąpili na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, w 2001 za wykonanie piosenki "Powiedz" zdobyli nagrodę publiczności podczas konkursu "Premier" w ramach 38. edycji festiwalu, w 2002 odebrali cztery statuetki Superjedynek podczas 39. KFPP w Opolu, a w 2003 - nagrodę za "płytę roku" na 40. KFPP w Opolu. 16 czerwca 2019 wystąpili z piosenką "Zawsze z Tobą chciałbym być..." w koncercie "Nie pytaj o Polskę - #30LatWolności" w ramach 56. KFPP w Opolu.

W lipcu 2001 reprezentowali Polskę na 24. Festiwalu Krajów Nadbałtyckich w Karlshamn, gdzie zdobyli nagrodę publiczności i Grand Prix konkursu. W marcu 2004 ruszyli w trasę koncertową po Niemczech z piosenkarzem Matthiasem Reimem, którego Wiśniewski poznał w 1996 podczas wspólnego koncertu w kraju. Z grupą Ich Troje dwukrotnie reprezentował Polskę w Konkursie Piosenki Eurowizji, wygrywając krajowe eliminacje: w 2003 z utworem "Keine Grenzen - Żadnych granic" i 2006 z "Follow My Heart". W 2003 zajęli siódme miejsce w finale 43. konkursu rozgrywanego w Rydze, zajmując drugi najlepszy wynik w historii udziału Polski w widowisku, a w 2006 - jedenaste miejsce w półfinale 51. konkursu w Atenach. Ponadto uczestniczył w niemieckich eliminacjach do Eurowizji 2003 (jako wokalista i lider grupy Troje), a także rozważał udział w maltańskich, ukraińskich bądź austriackich eliminacjach do 50. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2005. W kolejnych latach wypowiadał się w mediach jako ekspert bądź komentator konkursu. W 2006 i 2007 odbyli trasę koncertową po USA i Kanadzie, obejmującą po kilkadziesiąt koncertów.

W 2014 ich koncert pt. "Domówka" był transmitowany na żywo przez oficjalny kanał na YouTube.

Pokonamy fale - Foto i projekt: nie podano

Pokonamy fale - bez numeru (CDs / 2005)
Foto i projekt: nie podano

Pozostałe projekty zespołowe

Równolegle z działalnością w Ich Troje, w latach 2000-2003 był wokalistą w założonym przez siebie zespole Spooko. Pod szyldem grupy wydał dwa albumy studyjne: Spooko, to tylko płyta (2000) i Spooko, panie Wiśniewski (2003), który był sprzedawany za 5 zł jako dodatek do dziennika "Fakt". Pomimo sprzedaży w nakładzie ponad 350 tys. egzemplarzy, ZPAV odmówił przyznania wydawnictwu certyfikatu diamentowej płyty, ponieważ potraktował go jako dodatek do dziennika. 15 lutego 2004 w hali Arena w Poznaniu wokalista miał zagrać jedyny koncert promujący album, jednak został on odwołany z powodu "braku czasu i sił".

Pod koniec 2004 założył zespół Red Head, w którym śpiewał z czterema wokalistkami lubelskiej grupy Matka. W styczniu 2005 zapowiedziano wydanie debiutanckiego albumu zespołu. Początkowo premierę płyty zaplanowano pod koniec maja, a następnie ogłoszono, że ukaże się w czerwcu, a gościnnie zaśpiewa na niej Wiktoria Katajew. Album jednak nigdy nie ukazał światła dziennego.

W 2005 nawiązał współpracę z ukraińską drag queen Wierką Serdiuczką, z którą współpracował nad projektem Renia Pączkowska i wydał album studyjny pt. 1, 2, 3... Próba mikrofonu. Planowali również wspólny występ w 52. Konkursie Piosenki Eurowizji, jednak nie doszło do realizacji projektu.

Spooko Panie Wiśniewski - Projekt: Kamil Dąbrowski

Spooko Panie Wiśniewski - 981 580 0 (CD / 2003)
Projekt: Kamil Dąbrowski

Kariera solowa

Wokalista realizuje się również solowo. W 2005 wziął udział w nagraniach charytatywnego singla "Pokonamy fale", który powstał z myślą o ofiarach trzęsienia ziemi na Oceanie Indyjskim, wystąpił 6 lutego na koncercie charytatywnym Pokonamy fale, podczas którego zebrano pieniądze na rzecz programu Adopcja na odległość wspierającego ofiary tragedii, a także napisał tekst piosenki "To się stało", będącej coverem utworu Petera Plate’a, wykorzystanej w ścieżce dźwiękowej do filmu Sylwestra Latkowskiego Pedofile. 28 października 2008 w Teatrze Wielkim w Łodzi zagrał koncert "Zawsze naprzód, nigdy wstecz - Michał Wiśniewski i Przyjaciele", na którym zaprezentował swoje największe przeboje w aranżacjach Tomasza Krezymona z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej i 40-osobowego chóru pod batutą Radosława Kiszewskiego. Koncert był transmitowany przez Polsat.

W sierpniu 2010 zapowiedział nagranie płyty z poezją śpiewaną. Nawiązał współpracę z Andrzejem Wawrzyniakiem, poetą i liderem zespołu Drużyna Wawrzyna, z którym nagrał swój debiutancki album studyjny pt. Sweterek część 1, czyli 13 postulatów w sprawie rzeczywistości, wydany 21 lutego 2012. Z płytą dotarł do 43. miejsca oficjalnej listy sprzedaży. Z kolejnym, wydanym w 2013 albumem pt. La Revolucion, dotarł na 36. miejsce listy. Pierwszym singlem z płyty był utwór "Piosenka jak pocałunek", do którego zrealizował teledysk, będący w pierwszym tygodniu po premierze najczęściej oglądanym wideoklipem w serwisie Onet.pl. Teledysk do kolejnego singla, "Filiżanka", również cieszył się zainteresowaniem w sieci, jednak był szeroko krytykowany w ogólnopolskich mediach. 12 listopada wystąpił podczas, transmitowanego przez Polsat, koncertu w Teatrze Polskim z okazji 10-lecia działalności dziennika "Fakt", a w grudniu wydał teledysk do świątecznego singla "Bo zimą". W latach 2015-2017 występował podczas plenerowych koncertów pt. "Sylwestrowa Moc Przebojów", których organizatorami byli włodarze miasta Katowice i telewizja Polsat.

17 czerwca 2016 wydał trzeci solowy album pt. Nierdzewny / Remixed, z którym dotarł do 43. miejsca listy sprzedaży. Płytę promował utworem "Krzyk", który nagrał w duecie z Justyną Majkowską. Również w 2016 nagrał refren do utworu rapera Milion Terapii "Różaniec Emigranta". 18 sierpnia 2017 wystąpił podczas Festiwalu Weselnych Przebojów w Mrągowie. 20 kwietnia 2018 wystąpił jako gość muzyczny w siódmym odcinku ósmej edycji programu rozrywkowego Polsatu Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami, w którym zaśpiewał piosenkę "A wszystko to... (bo ciebie kocham)". 8 września w Opolu zagrał koncert z okazji 30-lecia działalności artystycznej, w którym, poza Jackiem Łągwą i Agatą Buczkowską z Ich Troje, wzięły udział Justyna Majkowska i Anna Świątczak, Etiennette i Vivienne Wiśniewskie, a także przyjaciele wokalisty, tj. Bartek Wrona, Gabriel Fleszar i Andrzej Wawrzyniak. 26 października wydał czwarty, solowy album studyjny pt. Sweterek część 2, czyli 13 postulatów w sprawie miłości, który nagrał w duecie z Andrzejem Wawrzyniakiem. Płytę promował teledyskami do singli "Recepta na miłość" i "Zagubieni". 31 grudnia wystąpił podczas Sylwestrowej Nocy Przebojów na Stadionie Śląskim w Chorzowie. 17 sierpnia 2019 ponownie wystąpił na Festiwalu Weselnych Przebojów w Mrągowie.

Działalność aktorska

Był głównym bohaterem filmu dokumentalnego Sylwestra Latkowskiego Gwiazdor, którego premiera odbyła się 27 września 2002, a także jednym z bohaterów kolejnego dokumentu reżysera pt. Nakręceni, czyli szołbiznes po polsku z 2003.

Zagrał pierwszoplanową rolę Fraglesa, inteligenta uzależnionego od hazardu w komedii kryminalnej Mikołaja Haremskiego Lawstorant (2005). Za występ w filmie zdobył tytuł "najgorszego aktora" w plebiscycie czytelników Wirtualnej Polski. Zagrał epizodyczną rolę Loletty Billas, transwestyty przypominającego wizerunkiem Violettę Villas w filmie Konrada Aksimowicza Zamiana (2009). Pojawił się także gościnnie w serialach: Daleko od noszy (2008), Niania (2009), Młodzi lekarze (2017) i Lombard. Życie pod zastaw (2019).

W 2018 zagrał w spektaklu kabaretowym Chory na Sukces w reżyserii Stefana Friedmanna.

Pozostałe przedsięwzięcia

Występował w wielu programach rozrywkowych o tematyce muzycznej. Był jurorem w dwóch edycjach konkursu karaoke emitowanego przez Viva Polska Shibuya (2006-2007), kapitanem jednej z drużyn w programie Bitwa na głosy (2011) oraz gościem programów: Szansa na sukces (2001, 2006), Przebojowe dzieci (2008) i Viva Spot, zrealizowanego w 2010 z okazji 200. rocznicy urodzin Fryderyka Chopina, a także jednym z komentatorów w cyklu Gwiazdy Eurowizji (2014).

Był głównym bohaterem, a następnie również współprowadzącym reality show Jestem jaki jestem (2003-2004). Za realizację pierwszej edycji otrzymał honorarium w wysokości miliona dolarów. Następnie był współprowadzącym program Serce masz tylko jedno (2004), prowadzącym program Opowiedz nam swoją historię (2010), jurorem teleturnieju Gotowi na ślub (2009), bohaterem jednego odcinka reality show MTV Polska W domu u... (2008) i uczestnikiem programów Dzień kangura (2007) i Mów mi mistrzu (2017) oraz teleturniejów Big Music Quiz (2018) i To był rok! (2019). W 2005 zrealizował dla Polsatu nagrania pilotażowego odcinka talk-show Pokaż swoją prawdziwą twarz, który nigdy nie trafił na antenę stacji. Gościł w talk-shows: Szymon Majewski Show (2005, 2007, 2008), Europa da się lubić (2008), Męski punkt widzenia (2010), Wielka draka o dzieciaka! (2010), Bagaż osobisty (2011), Plejada na żywo (2016), Gwiazdy Cejrowskiego (2017), The Story of My Life. Historia naszego życia (2018) i Oczami matki (2018). W 2016 był bohaterem roastu organizowanego z okazji pięciolecia działalności grupy komików Stand-Up Polska. Wielokrotnie odrzucał propozycję udziału w programie Taniec z gwiazdami. Regularnie gości w programach śniadaniowych Dzień dobry TVNPytanie na śniadanie, w których występuje również jako ekspert i w których prezentowane są reportaże poświęcone jego życiu i działalności artystycznej.

Wystąpił w teledysku do piosenek: Aniqi "A Man Like You" (2010), Pauli Marciniak "Flashing Lights" (2010) i zespołu Nocny Kochanek "Zdrajcy metalu".

W 2006 reklamował ofertę Sami swoi sieci telefonii komórkowej Plus jednak przedsięwzięcie nie pomogło w jej promocji, przez co Polkomtel zrezygnował ze współpracy z piosenkarzem. Trzykrotnie wystąpił również w kampanii reklamowej sieci sklepów Avans (2007-2008, 2009, 2012-2013), z czego za ostatnią zainkasował kwotę w wysokości miliona złotych. Pojawił się też w reklamie firmy bukmacherskiej Unibet (2007) i SKOK Wołomin (2014).

Był założycielem domu mody "Xavier Fabienne", dla którego projektował ubrania. W 2006 wykupił większość udziałów w warszawskim klubie Extravaganza, jednak lokal nie przyniósł zysków. Również w 2006 nawiązał współpracę z siecią kiosków Ruch, do których w ramach akcji "Ruch i Muzyka" wprowadził tanie płyty kompaktowe polskich i zagranicznych twórców, w tym siódmy album studyjny Ich Troje pt. 7 grzechów głównych, który sprzedał się w wysokim nakładzie. W 2008 ogłosił rozpoczęcie współpracy z siecią HMI, z którą zajmował się sprzedażą ubezpieczeń emerytalnych. W 2011 jego finansami zajęła się ówczesna narzeczona, a później żona, Dominika Tajner. W maju 2018 ogłosił upadłość konsumencką.

Jest założycielem i prezesem Polskiego Związku Pokera, a także właścicielem internetowego kasyna Wiśniewski Casino oraz stron o tematyce pokerowej, Wiśniewski Poker oraz Polish Rounders. Prowadzi transmisje z niektórych rozgrywek w serwisie Twitch.tv. Jest pasjonatem lotnictwa i akrobacji lotniczej, ma licencję pilota samolotu. Pilotażu uczył sie pod okiem Lecha Marchelewskiego. Bierze również udział w rajdach samochodowych.

31 grudnia 2003 ukazało się sylwestrowe wydanie dziennika "Fakt", w którym Wiśniewski redagował sekcję "Ludzie strony".

Charakterystyka muzyczna i inspiracje

Śpiewa gardłowo. Nie ma wykształcenia muzycznego. Nie uważa się za wokalistę i podkreśla, że "woli stać na estradzie i tworzyć klimat niż przeciętnie śpiewać". Deklaruje się jako fan opery i musicalu, który miał również wpływ na jego twórczość solową i z zespołem Ich Troje, a także jako słuchacz metalu i punka, z którego - jak twierdzi w wywiadach - się wywodzi.

Z zespołem Ich Troje wykonuje piosenki głównie popowe, pop-rockowe i rockowe, a także ballady. W ich repertuarze można znaleźć również inspiracje rockiem gotyckim, punk rockiem i heavy metalem. Nagrywał również utwory z gatunku dance, gospel i country. Niektóre piosenki Ich Troje są, spolszczonymi przez Wiśniewskiego, coverami utworów niemieckich artystów, takich jak Die Toten Hosen, Matthias Reim, Rosenstolz, Falco, Die Ärzte czy Rich Mullins.

Pod koniec 2004 założył zespół Red Head, w którym wykonywał repertuar rockowy. W 2005 zrealizował projekt Renia Pączkowska, na którego potrzeby stworzył kilkanaście utworów zachowanych w stylistyce "weselno-discopolowej" i występował na scenie jako drag queen. Solowo wydaje płyty popowe i z poezją śpiewaną. Po wydaniu albumu pt. Nierdzewny uznał, że "wraca do źródeł".

Po rozpadzie trzeciego małżeństwa w 2009 na jakiś czas zrezygnował z pisania tekstów piosenek.

Za swój wokalny wzór uznaje Mietka Szcześniaka, określając go "najlepszym wokalistą w Polsce". Inspiruje się również postacią Franka Sinatry oraz ceni Michała Bajora i Korę. Jest fanem twórczości poetów Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i Wojciecha Młynarskiego, którego uważa za "geniusza". Jak przyznaje, medialne zainteresowanie zawdzięcza Ninie Terentiew, którą nazywa swoją "medialną matką".

Wizerunek

Styl i tatuaże

Styl ubierania się wokalisty jest szeroko komentowane w mediach. Kreacje sceniczne Wiśniewskiego określane są jako "ekstrawaganckie", ale także "tandetne".

Podobnie jak ubrania, dużo komentarzy w mediach wywołują fryzury Wiśniewskiego. W pierwszych latach funkcjonowania zespołu Ich Troje wokalista miał czarne włosy, które przed wydaniem albumu 3 przefarbował na czerwono, czyniąc z nowej fryzury swój znak rozpoznawczy. Na przełomie 2004 i 2005 zrobił sobie białe pasemka. W latach 2005-2006 nosił zielone włosy, co miało związek z kampanią reklamową dla sieci Plus. W okresie promocji płyty 7 grzechów głównych zmienił kolor włosów na różowy. W 2007 przefarbował włosy na pomarańczowo, na potrzeby działań reklamowych dla sieci sklepów Avans. Następnie powrócił do czerwonych włosów, aż do 2013, kiedy przed wydaniem płyty La Revolucion przefarbował się na czarno. Dodatkowo, w tym czasie, pokrywającym się z początkową fazą związku z Dominiką Tajner, późniejszą czwartą żoną, zmienił wizerunek, pozbywając się kolczyków i modyfikując styl ubierania się. W 2015 powrócił do czerwonego koloru włosów.

Ma na ciele kilka kolczyków oraz 14 tatuaży; ma wytatuowany między innymi napis "I’ll never beg for love again" na plecach, godło Polski na plecach oraz daty urodzin dzieci wraz z inicjałami ich imion. Miał również tatuaże dedykowane żonom: podobiznę trzeciej żony Anny Świątczak na łydce oraz napis "Dominika" nawiązujące do imienia czwartej żony, Dominiki Tajner; oba tatuaże przerobił po rozstaniu z partnerkami.

Media często zwracają uwagę na niepospolite, oryginalne imiona, które nadał dzieciom. Zapytany o to w wywiadzie dla Onet.pl, stwierdził: Dzieci są dla mnie czymś bardzo wyjątkowym i dlatego wybrałem imiona Xaviera, Fabienne, Etiennette, ponieważ są one bardzo rzadko używane. Przez to chciałem nadać dzieciom wyjątkowość.

W prasie często komentowane są również jego związki, w tym kolejne śluby i rozwody z żonami.

Spooko, to tylko płyta - Foto: Krzysztof Kalinowski<br />
Projekt: vanart

Spooko, to tylko płyta - 157 604 2 (CD / 2000)
Foto: Krzysztof Kalinowski
Projekt: vanart

Działalność charytatywna

Wokalista prowadzi czynnie działalność charytatywną. Regularnie odwiedza podopiecznych domów dziecka, jak również pacjentów klinik zdrowotnych. Przekazał 3,5 mln złotych na rzecz Centrum Zdrowia Dziecka.

W 2003 przekazał na licytację charytatywną motocykl z programu Jestem jaki jestem. Wylicytowane 3,5 mln złotych trafiły na konto Fundacji TVN "Nie jesteś sam". W styczniu 2005 zaangażował się w zbiórkę pieniędzy na rzecz ofiar tsunami na tajskiej wyspie Phuket.

W 2006 przekazał na Dom Dziecka w Grotnikach honorarium w wysokości 10 tys. złotych, które otrzymał za prawo do publikacji zdjęć swojej córki Etiennette na łamach dziennika "Fakt". W styczniu 2007 przekazał placówce kolejne 2,5 tys. dolarów, które zebrał dzięki sprzedaży swojej kurtki podczas koncertu w New Jersey. W trakcie trasy koncertowej Ich Troje Avans/Carlsberg Tour 2007 firma Avans miała zgodzić się na przekazanie na cele dobroczynne po 10 tys. zł za każdy z koncertów trasy, jeżeli co najmniej 20 osób przyszło na wydarzenia z włosami przefarbowanymi na pomarańczowo i niebiesko. W grudniu 2007 wraz z ówczesną żoną przekazał paczki świąteczne podopiecznym 13 wybranych domów dziecka. W 2012 przekazał 150 par butów dzieciom z ośrodka wychowawczego w Katowicach.

W 2007 zaoferował pomoc Violetcie Villas, która żyła w słabych warunkach mieszkaniowych, zapraszając ją na święta bożonarodzeniowe do swojej willi.

W 2004 i 2005 występował w koncertach charytatywnych I ty możesz zostać Świętym Mikołajem. W 2008 zaangażował się w akcję Fundacji Polsat pt. "Wystarczy chcieć" w ramach kampanii Wystarczy chcieć, a w 2013 - w charytatywną akcję "Pomaganie jest trendy".

Procesy sądowe

W latach 90. został skazany na rok i osiem miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu i 450 tys. złotych kary za dopuszczenie się oszustw finansowych, przez które miał narazić łódzki oddział Telewizji Polskiej, którego szefem był wówczas Marek Markiewicz, na straty w wysokości kilkuset tys. złotych.

W latach 2002-2003 zostały wszczęte dwa postępowania przeciwko Wiśniewskiemu, który miał pobić fotoreporterów.

We wrześniu 2003 stanął przed sądem oskarżony o nieumyślne uszkodzenie ciała Moniki Obarzanek, do czego miało dojść w październiku 2001 podczas koncertu w hali Polonia w Częstochowie. Wiśniewski miał skoczyć ze sceny na publiczność, doprowadzając do wstrząśnienia mózgu oraz stłuczenia głowy, biodra i uda u poszkodowanej. Wokalista nie przyznał się do winy. Obrońca artysty wnioskował o przesłuchanie świadków zdarzenia m.in. członków zespołu i pracowników ochrony. W trakcie rozprawy pojednawczej w marcu 2003 muzyk stwierdził, że byłby gotowy zapłacić żądaną przez poszkodowaną kwotę 50 tys. zł odszkodowania, jednak nie na rzecz kobiety, a na cel społeczny, bo "nie czuje się winny sytuacji". Sprawa miała charakter procesu karnego. 25 listopada 2004 Sąd Rejonowy w Częstochowie uznał Wiśniewskiego winnym i skazał go na 6 tys. grzywny na rzecz skarbu państwa, jednak muzyk złożył apelację od wyroku.

Również w 2003 został pozwany wraz z Jackiem Łągwą i wytwórnią Universal Music Polska przez Piotra Bogdanowicza o bezprawne wykorzystanie fragmentów jego wierszy i aforyzmów w tekście piosenki "Jeanny - End of the Story". Po koncercie zespołu Ich Troje w 1998 w Zakładzie Karnym w Potulicach autor miał wręczyć maszynopisy Wiśniewskiemu, jednak nie zgodził się na ich wykorzystywanie, a chciał jedynie, by wokalista je przeczytał i ocenił. W lipcu 2007 adwokat muzyka przedstawił artykuł prasowy sugerujący, że to Bogdanowicz popełnił plagiat, inspirując się w swych tekstach twórczością Józefa Barana, który potwierdził informację. Wiśniewski złożył wniosek od wyroku Sądu Okręgowego do Sądu Apelacyjnego, który jednak został oddalony. Sąd Apelacyjny podkreślił, że pozwany wykorzystał utwory autorstwa Bogdanowicza w zmienionej formie i treści, nie uzyskując jego zgody. Według wyroku z 10 grudnia 2008, członkowie zespołu i wytwórnia zmuszeni zostali zapłacić 70 tys. złotych oraz 2,9 tys. złotych kosztów procesowych Bogdanowiczowi, za naruszenie praw autorskich. Muzyk nie przyznał się do winy.

W październiku w 2003 pozwał redakcję "Super Expressu" za artykuł pt. "Niewierny", w którym napisano, że po nagraniu pierwszej edycji programu Jestem jaki jestem miał wyrzucić z posiadłości psa.

W marcu 2005 był przesłuchiwany na policji w charakterze podejrzanego o wyłudzenie poświadczenia nieprawdy w związku z rzekomym zdobyciem nielegalnie prawa jazdy na motocykl w Szkole Nauki Jazdy w Brzezinach.

W listopadzie 2006 usłyszał w Prokuraturze Rejonowej w Pabianicach zarzut działania na szkodę spółki Reim Music Factory Polska, w której był wiceprezesem spółki w latach 1998-2002, i narażenie jej na straty w wysokości 3 mln złotych, za co groziło mu 10 lat pozbawienia wolności. W kwietniu 2007 wokalista stanął przed Sądem Rejonowym w Pabianicach, a w wydanym oświadczeniu uznał, że "kłamstwem jest informacja, jakoby w zeznaniu podatkowym za 2001 rok zaniżył wartość obrotów Reim Music, co zaowocowało tym, że wyniku kontroli skarbowej fiskus obciążył spółkę dodatkowym podatkiem w wysokości 700 tys. zł".

Na początku 2007 został pozwany przez byłą menedżerkę, Katarzynę Kanclerz, za pomówienia, których miał dopuszczać się we wpisach na autorskim blogu internetowym.

W listopadzie 2013 poinformował o procesie karnym skierowanym przeciwko Katarzynie R., chorej psychicznie fance Wiśniewskiego, która miała nękać rodzinę wokalisty.

Wpływ na popkulturę

Nazywany jest najbardziej kontrowersyjnym artystą polskiej sceny rozrywkowej oraz jedną z najbardziej charakterystycznych i ekscentrycznych osób z polskiego show-biznesu. Uchodzi również za jedną z najpopularniejszych osób publicznych w Internecie, a także za skandalistę, skupiającego na sobie uwagę mediów i znanego z pikantnych wypowiedzi, m.in. o gwiazdach show-biznesu, a także z sensacji obyczajowych. Zgodnie z wynikami ankiety sporządzonej przez Instytut ARC Rynek i Opinia, w 2010 zajął trzecie miejsce w rankingu "najbardziej irytujących gwiazd", zdobywając ok. 58% głosów wszystkich badanych, a także drugie miejsce w rankingu "gwiazd, które szczyt kariery ma już za sobą", zdobywając 57,8% głosów.

Mateusz Witkowski z serwisu PopModerna.pl w artykule poświęconym zespołowi Ich Troje nakreślił cechy charakterystyczne wokalisty, które - według autora - miały znaczący wpływ na sukces, jaki odniósł: "w zręczny sposób ogrywał, rozgrywał rozmaite, mniej lub bardziej lokalne toposy i narracje, którymi żywiła się od dawna popkultura. (...) Pierwszy z nich to lennonowski mit porzuconego chłopca. O trudnym dzieciństwie wokalisty słyszał każdy, bo i nie dało się o nim nie usłyszeć. (...) Z odrzuceniem, brakiem domu i niezbędną w tym wypadku samodzielnością wiąże się z kolei mit self-made mana. Wiśniewski wchodził jednak do show-biznesu jako młody przedsiębiorca, jako facet znikąd, który odniósł względny sukces finansowy". Fenomen Michała Wiśniewskiego opisali socjolodzy Agnieszka Zielonka-Sujkowska i Artur Górecki, którzy stwierdzili: Fenomen buduje się na atrakcyjnych społecznie cechach. Z jednej strony - żywiołowość, ale z drugiej - ciepło i przywiązanie do rodziny. Michał Wiśniewski spełnia idealnie te wymagania. Specjalista od wizerunku i promocji Bartłomiej Zobek stwierdził za to, że "Wiśniewski ma w sobie sporo ze współczesnego polityka, który wyznaje zasadę: nie ważne, co mówią, ważne, że mówią. No, i koniecznie w telewizji. To fenomen, kontrowersyjna postać, ale takich właśnie wyrazistych ludzi media uwielbiają. I on doskonale zdaje sobie z tego sprawę". Paweł Piotrowicz na łamach serwisu Onet.pl określił Wiśniewskiego jako "bardzo sympatycznego rozmówcę, który nie unika odpowiedzi na żadne, nawet te niewygodne pytania". Rafał Skrzeczka przygotował dla serwisu listę "dziesięciu powodów, by lubić Michała Wiśniewskiego", wśród których wymienił m.in. bycie "outsiderem" i showmanem, a także brak obaw przed krytyką innych celebrytów oraz sukces w Konkursie Piosenki Eurowizji.

W początkowych latach działalności Ich Troje był pierwszym polskim artystą, który wizualizował występy sceniczne, tj. zaangażował tancerzy podczas koncertów, a także wykorzystywał efekty pirotechniczne na koncertach w całym kraju. Zdaniem mediów w trakcie występów posługiwał się "monstrualnym kiczem", za który część odbiorców go ceniła, a cześć - krytykowała. Jak stwierdził Sylwester Latkowski po premierze filmu Gwiazdor o Michale Wiśniewskim, wokalista "na Zachodzie Europy czy w Stanach Zjednoczonych byłby najprawdopodobniej człowiekiem sukcesu". W 2004 został uznany "najstraszliwszą postacią show-biznesu" podczas Letniego Festiwalu Grozy w Toruniu. Jest jedynym polskim celebrytą, który zrealizował własne, codzienne reality show w telewizji. Program Jestem jaki jestem nadawany był przez TVN w latach 2003-2004 i doczekał się dwóch edycji.

Wokalista został dwukrotnie sparodiowany w Rozmowach w tłoku, końcowej części programu Szymon Majewski Show, gdzie w jego rolę wcielał się Wojciech Kalarus. Ponadto w postać wokalisty wcielili się między innymi Przemek Kossakowski w programie TTV Kossakowski. Być jak..., Marek Kaliszuk, Joanna Jabłczyńska i Filip Lato w programie rozrywkowym Polsatu Twoja twarz brzmi znajomo, Mariusz Pudzianowski w programie Polsatu Tylko nas dwoje, Paweł "Konjo" Konnak w programie Gwiazdy tańczą na lodzie, Waldemar Sierański z Kabaretu Koń Polski podczas Kabaretu na żywo, Szymon Majewski w parodii teledysku do piosenki "Filiżanka" oraz Michał Sieńkowski w programie rozrywkowym Polsatu Przeboje z drugiej ręki.

W 2003 został bohaterem książki Davida Schaha pt. "Ich", którą wydał na niemieckim rynku Alfred Reimann, były wspólnik Michała Wiśniewskiego. W publikacji, która ukazała się w Polsce pt. "Ich Troje - Cała prawda o Michale Wiśniewskim", autor opisał m.in. szczegóły interesów prowadzonych z wokalistą. Rozmowa wokalisty o ojcu i ojcostwie została opublikowana w książce Sonii Ross pt. "Tata", wydanej w 2012 przez Wydawnictwo Prószyński i S-ka.

21 stycznia 2005 w galerii Okna została otwarta wystawa Kamila Dąbrowskiego Było jak było, której bohaterem był Michał Wiśniewski. Instalacja obejmowała fresk przedstawiający podobiznę wokalisty, jak również okładki płyt Ich Troje zaprojektowane przez artystę, ilustracje do tekstów czy plakaty. Podpis wokalisty został częścią wystawy Czy mogę prosić o autograf?, prezentowanej w Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu.

Życie prywatne

W przeszłości był homoseksualistą i pozostawał w kilku związkach z mężczyznami.

W latach 1996-2001 był żonaty z piosenkarką Magdą Femme. Ich małżeństwo było ukrywane przed mediami z obawy o rosnącą ówcześnie popularność zespołu, o czym wokalistka opowiedziała w wywiadzie udzielonym magazynowi "Viva!" w 2004. W latach 2002-2006 żoną muzyka była tancerka, choreografka i piosenkarka Marta Mandaryna Mandrykiewicz. Ich ślub w Kirunie transmitowany był na żywo w programie Jestem, jaki jestem. Mają dwoje dzieci, Xaviera Michała (ur. 24 czerwca 2002) i Fabienne Martę (ur. 21 sierpnia 2003). W latach 2006-2011 jego żoną była Anna Świątczak, z którą ma dwie córki, Etiennette Annę (ur. 17 września 2006) i Vivienne Viennę (ur. 2 lutego 2008). Wszystkie dzieci wychował w duchu chrześcijaństwa. 30 czerwca 2012 poślubił Dominikę Tajner, córkę Apoloniusza Tajnera, prezesa Polskiego Związku Narciarskiego. Razem wychowywali jej syna Maksymiliana z pierwszego małżeństwa. Dwa tygodnie przed uroczystością muzyk przeszedł operację wycięcia złośliwego guza podskórnego na pośladku. 12 marca 2019 Tajner-Wiśniewska poinformowała o złożeniu pozwu rozwodowego przez męża. 30 września 2019 rozwiedli się. Następnie związał się z Pauliną.

Mieszka w willi w podwarszawskiej Magdalence. Miał również willę w podwarszawskich Łazach.

Deklaruje się jako "skrajnie nastawiony liberał", osoba wierząca i przeciwnik rządów Prawa i Sprawiedliwości.

Był jedną ze "100 najcenniejszych gwiazd polskiego show-biznesu" według danych magazynu "Forbes Polska"; jego wizerunek został wyceniony przez reklamodawców na: 737,5 tys. zł w 2006 (1. miejsce), 340 tys. zł w 2007 (62. miejsce), 415 tys. zł w 2008 (25. miejsce).

Od grudnia 2006 do października 2014 prowadził własny blog internetowy w serwisie OnetBlog, który początkowo pisał wraz z ówczesną żoną, Anną Świątczak. Jak wyjaśnił, traktował go jako "publiczną formę dementowania kłamstw na swój temat". Dwa miesiące po otwarciu bloga odnotowano 3 mln jego odwiedzin. W latach 2015-2016 prowadził blog w serwisie NaTemat.pl.

Filmografia

Filmy

  • Gwiazdor (2002, reżyseria: Sylwester Latkowski) jako on sam
  • Nakręceni, czyli szołbiznes po polsku (2003, reżyseria: Sylwester Latkowski) jako on sam
  • Lawstorant (2005, reżyseria: Mikołaj Haremski) jako Fragles
  • Zamiana (2009, reżyseria: Konrad Aksinowicz) jako transwestyta

Seriale

  • Daleko od noszy (2008) jako Śniacz (odc. 157)
  • Niania (2009) jako pilot (odc. 114)
  • Młodzi lekarze (2017)
  • Lombard. Życie pod zastaw (2019) jako on sam
Nota prawna

Tekst biografii został opracowany w dużym stopniu na podstawie materiałów zgromadzonych w serwisie Wikipedia.pl, na podstawie licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach.

Pełny tekst źródłowy http://pl.wikipedia.org/wiki/Micha%C5%82_Wi%C5%9Bniewski

Reklama